مر مؤمنان را ، و مصلحان را ، وَ لا يُلَقَّاها إِلَّا الصَّابِرُونَ و توفيق ندهد خداى تعالى بدين گفتار جز مر صابران را . ( 80 ) فَخَسَفْنا بِهِ وَ بِدارِهِ الْأَرْضَ به زمين فروبرديم وى را « 1 » ، و سراى وى را « 7 » فَما كانَ لَهُ مِنْ فِئَةٍ يَنْصُرُونَهُ مِنْ دُونِ اللَّهِ وَ ما كانَ مِنَ المُنْتَصِرِينَ و نبود « 2 » مر وى را « 3 » گروهى كه وى را « 4 » نصرت كردندى و از وى دفع كردندى عذاب خداى وى را ، و نبود به تن خويش بازگردانندهء بلا وى را . ( 81 ) وَ أَصْبَحَ الَّذِينَ تَمَنَّوْا مَكانَهُ بِالْأَمْسِ يَقُولُونَ ديگر روز برخاستند آنها كه آرزو كردند حال وى دينه ، مىگفتند از سر سوز « 5 » وقت و سوز سينه وَيْكَأَنَّ اللَّهَ يَبْسُطُ الرِّزْقَ لِمَنْ يَشاءُ مِنْ عِبادِهِ وَ يَقْدِرُ نمىدانيت كه خداى تعالى فراخ گرداند روزى از بندگانش مر آن را كه خواهد ، و تنگ گرداند بر آنك خواهد لَوْ لا أَنْ مَنَّ اللَّهُ عَلَيْنا اگر نه آن است ، كه از خداى تعالى بر ما انعام و امتنان است ؛ لَخَسَفَ بِنا به زمين فروبردى ما را با ايشان ، وَيْكَأَنَّهُ لا يُفْلِحُ الْكافِرُونَ ندانسته‌ييت كه نرهند كافران . ( 82 ) تِلْكَ الدَّارُ الْآخِرَةُ نَجْعَلُها لِلَّذِينَ لا يُرِيدُونَ عُلُوًّا فِي الْأَرْضِ وَ لا فَساداً آن سراى آخرت مر آن را دهيم كه در دنيا برترى نخواهند ، و تباهى نكنند وَ الْعاقِبَةُ لِلْمُتَّقِينَ و پايان كار ستوده آنها راست كه ترس‌كارانند . ( 83 ) مَنْ جاءَ بِالْحَسَنَةِ فَلَهُ خَيْرٌ مِنْها هر كه نيكويى كند به دنيا ، مرور است « 6 » بهتر از آن به عقبى ، وَ مَنْ جاءَ بِالسَّيِّئَةِ فَلا يُجْزَى الَّذِينَ عَمِلُوا السَّيِّئاتِ إِلَّا ما كانُوا يَعْمَلُونَ

--> ( 1 ) - ن : ورا . ( 2 ) - ن و ت : و نبودند . ( 3 ) - ن : او را . ( 4 ) - ن : « وى را » ندارد . ( 5 ) - ن : شور - ت : كمى مغشوش است و ظاهرا « سوز » خوانده مىشود . ( 6 ) - ن : مر آن راست ( 7 ) - ن : ورا .